Kış ağırlıklarına veda...

Bugün elimizde ne var? Kendi kendime bunu sordum bugün elimde ne var? O kadar birikmiş ki anlatılacaklar. Hangi birinden başlasam derken aklıma düşüverdi hepimizin ortak bir sorunu; kilo vermek.

Şimdilerde yeni yeni yöntemler deniyorum bu konuya ilişkin. En başta hepsinin birbirine bağlandığı bir süreç söz konusu. Her biri bir diğerinin kapısını açtı yeniden.

Yeme içme dengemi koruduğum müddetçe kolaylıkla kilo verebilen bir bünye aslında benimkisi. Son dönemde yemek yeme güdüsü ise oldukça arttı. Seviyorum ben yemek yemeyi. Bu dünyanın zevk veren eylemlerinden biri. Yeni olan lezzetleri de denemekten tutun da eski olanın yeniden sunumunu tatmaya kadar geniş bir yelpaze söz konusu. Durum böyle olunca da “kilo alırım” endişesiyle yenen her yemek zevkin ötesine taşıyor beni. Bu benim ilginç bakış açım elbette kimbilir nerelerden satın aldım; "yersen kilo alırsın" yargısını...

Bu konu sadece diyetlerle, yemenin düzenlenmesiyle çözülmüyor benim bakış açımla. Öncelikle altta yatan sebeplerin temizlenmesi önemli. Bilinçaltının bu duruma alıştırılması. Çünkü kendisi öyle duvarlar örüyor ki kendi çapında “yediğim su yarıyor” noktasına ulaşıveriyorsun. Bilinçaltının buna hazırlanması konusunda sevgili arkadaşım Ebru (İnderesi Mutlu) yardımcı oluyor bana. Daha önceden öğrendiği yöntemlerle yürütüğü çalışmayla bedende kanca olarak takılı kalmış, sürekli yeme durumuna iten duyguları temizliyor bir güzel. Burada en önemli kişinin yine kendisinde, seçimlerinde. Bedenimi dinlemek uzun zamandır seçimim. Hep ona sorar buluyorum kendimi; “kilo vermek istiyor musun?”

Gelen yanıt doğrultusunda akışa izin veriyorum. İki hafta önce Ebru’yla yaptık çalışma ve bedenim yeniden sinyalleri göndermeye başladı. Daha az yemek yeme, sağlıklı ürünleri tüketme üzerine. Bu gelenler de öyle zorlayıcı, baskılayıcı değil; günlük olanın içinde uyaranlar gibi. Yaklaşık bir buçuk saat kadar çalıştık Ebru’yla ve sevgili bilinçaltım yine patlattı bombaları. Bu tür çalışmalara ilgili duyanlar bilirler açıldıkça açılırsın, neler depolar bilinçli zihnin oralara. Açığa çıktıkça  fark edip “aaa evet bunu da yapıyorum”lara geliverirsin. Ebru biraz daha fazla temizledi bu kez. O temizledikçe ben de hafifledim elbette.

Bu noktada da izinde olmayı seçiyorum her daim. Yapılan her çalışmanın fiziksel anlamda yansımalarını rahatlıkla görmek mümkün. 

Bunu tek başına bu çalışmayla sağlamak mümkün; ben bunun yanına bedenimin davet ettiği bir başka çalışmaya daha gönüllü oldum. Bu ne yaratacak? beklentisini de bir güzel temizleyip ona da izin verdim. Bu kez Esin’le çalışmalara devam ediyoruz. Esin (Yavuz) Sağlıklı Yaşam & Beslenme danışmanı. Bana uygun bir menü hazırladı. Ebru’yla beraber kilo vermeye hazır olan bedenimin bu menüyle yaratacakları benim için de merak konusu. Buna ilişkin beklentileri temizleyip dün başladım. Heyecanla devam ediyorum işin enteresan yanı o eskiden yediğim yemeklerin hiçbirine ilgi duymuyorum; eskiden verilen diyet menüleri bedenimde gerginlik yaratırdı. Oysa şu an bedenimde hissettiğim bir genişleme söz konusu.

Bu hediye benim ilginç bakış açımla bilinçaltımı bu yönde temizlemek. O ikna olduğunda beden de rahatlıkla uyumlanıyor.

Bundan daha iyi nasıl olur? Başka neler mümkün?

BİRİ KİLO MU DEDİ..

Bugün anlatmak istediklerim öyle çok ki. Hafta sonu ara vermiyorum normalde İstanbul’a eğitim vermek için gittim. Access Bars® Uygulayıcı Eğitimi... Bu eğitim Access®’in başlangıç düzeyi eğitimi olarak da kabul ediliyor. Bu uygulamayla ilgili bilgilendirmeyi yakın zamanda yapacağım. Bana gelen geri dönüşlerden merak edilen bir konu olduğunun farkındayım.

Bugün anlatmak istediğim deneyimse kadın erkek demeden ortak olarak yaşadığımız bir durum... KİLO...

Benim son bir kaç yılda en büyük kabusumdu. Hatta uzun süre takılıp kaldım da diyebilirim. Çünkü henüz genç sayılabilecek bir bedenin bu kadar depolama yapması hoşuma gitmiyordu. Sağlıklı ve keyifle, neşeyle de kilo vermek istiyorum. Eee bir de kısa sürede olursa, verilenler geri alınmazsa süper olurdu...

Elbette her zamanki gibi sordum...

Sormayı seviyorum, bedenime sordum. Tabi en önce onun da onayını alarak... Kendine yolculukta bedenin her bir parçan çok değerli. Doğayla konuşabildiğin gibi bedeninle de konuşabilirsin.

Ben de sordum; “Kolaylıkla, neşe ile kilo vermemiz için başka neler mümkün?”

Birkaç gün sonra Ankara’da bulunan arkadaşım Ebru’yla konuştuk. Yeni bir çalışma başlattığını söyledi. Regresyon Çalışmasında beraber yürüttüğümüz seanslarından oldukça verim aldığımdan “yapalım tabii ki varım” dedim hemen.

Bu deneyimlerde, kişinin en önemli karar mekanizması kendisi. Kendinize soru sormaktan çekinmeyin. Alacağınız yanıt sizin doğrunuzdur. Ben yanıtı almıştım. Ankara’da bir buluşma ayarladık, çalışma Ebru’nun geçmişte aldığı eğitimlerin bir derlemesi gibiydi. Daha önceden uyguladığı yöntemlerin harmanı...

Uzun zamandır, bedenimde hapsettiğim tıkanıklıkların 10-15 dk gibi kısa bir sürede çözülmesi. Bedenimdeki rahatlamayı daha ilk bir kaç saatte hissetmiştim. Sürekli bir yemek yeme ihtiyacında olan ben, birkaç lokma ile doyuyordum. Bugüne özgü düşündüm. Yeni yaptık çalışmayı...

Ertesi gün uyandığımda, fark ettim ki; sadece o güne özgü değilmiş. Kahvaltı en sevdiğim, son dönemde en fazla yiyecek tükettiğim öğün. Bir dilim ekmek, bir parça peynir, 2-3 zeytin ve taze sebzeyle geçen bir kahvaltı. Aynı diyetlerde verildiği gibi... Bedenim kendini yoranı değil, kendini besleyeni seçmişti. Bunu yaparken de öyle zorlamayla; “bunu bu kadar yemeliyim, yoksa kilo alırım” düşüncesi olmadan kendiliğinden. Çalışmaya başlayalı 20 günü geçti. Öyle hızla, sağlıksız biçimde değil; tam tersine kendiliğinden oluşan bir zayıflama söz konusu. Tartılmak istemiyorum, seçmiyorum. İhtiyaç duymuyorum.

Ara zamanlarda bedenim acıktığını hissettiriyor, öyle eskisi gibi değil. Günde 2-3 saatte bir canım ne isterse ondan yiyorum. Zaten beden istediği kadarını yiyor. Doyduğumda da o doygunluk hissiyle yemeyi bırakıyorum.

Oluşan durum bedenim, ruhum için harika bir deneyim. Artık yemek benim için olumlu bir davranış halini aldı. Sağlıklı beslenmek dedikleri bu olmalı... Bedenime yaptığım en büyük eziyetten onu azat ettim...

Başka neler mümkün?

Çalışmayı yapan Ebru İnderesi Mutlu, kendisine Facebook üzerinde bulunan “Geçmiş Yaşam-Regresyon Terapisi” sayfasından da ulaşabilirsiniz.

devamı